Głównym przedmiotem ochrony są tam zabytkowe grądy, olsy źródliskowe i pradolina geologiczna, jak też znajdujące się na jej terenie obiekty archeologiczne z Grodem "Chrobry". Ponadto zarejestrowano tu ponad 70 gatunków ptaków, w tym aż 7 gatunków dzięciołów. Osobliwością Parku jest występowanie żółwia błotnego i traszki zwyczajnej w okolicach tzw. Grzęzawiska Chorwackiego.

Park posiada udokumentowaną historię sięgającą średniowiecza, kiedy to należał do śląsko-piastowskiej domeny książęcej, a następnie do zakonu Magdalenek. To tu w roku 1000 Bolesław Chrobry powitał cesarza niemieckiego Ottona III na trasie pielgrzymki do Gniezna. Jego urządzaniem zajęto się pod koniec XIX wieku, a w latach 30-tych XX wieku ogłoszono rezerwatem. Do Parku zbudowano kładkę przez Bóbr, usypano Wyspę Zaręczynową w kształcie serca, posadzono sprowadzane gatunki roślin. Projektanci Zespołu uważają, że historyczny park urządzano z inspiracji Parku Mużakowskiego w Łęknicy.

Inicjatywa przywrócenia obszarowi statusu ochronnego wyszła w 2006 roku od Towarzystwa Bory Dolnośląskie, które w czynie społecznym opracowało wymaganą dokumentację. Działania poparli pisemnie mieszkańcy, instytucje lokalne i organizacje pozarządowe.

Jest to pierwszy akt prawny tego typu w powojennej historii Szprotawy.